Maafkan saya.
- Di sini. - Tangkap dia!
- Hei, Sung Min Jae! - Sung Min Jae!
Sung Min Jae!
- Ke tepi! - Sung Min Jae!
Tangkap dia! Hei!
Pegang. Pegang dia.
Tiada di sini.
Sudah lama tidak berjumpa.
Jo Hyun Woo?
Saya tidak sangka...
dapat mendengar suara awak lagi.
Saya akan buat awak menyesal kerana awak terselamat.
Jika awak bunuh orang lain hanya untuk balas dendam pada saya,
bunuh sahaja saya.
Saya tidak berbaloi untuk awak bunuh orang yang awak sukai.
Tidak.
Jika kami boleh bersama dengan mati,
bagus juga begitu.
Semua orang akan mati kerana awak,
dan awak akan tinggal seorang diri.
Nantikannya.
Awak lihat kereta putih itu?
Periksa rakaman CCTV dan cari nombor lesen kereta itu.
Dan, cari nombor telefon lelaki itu di telefon bimbit Tae Pyung.
- Adakah itu Jo Hyun Woo? - Apa yang dia cakap?
Tae Pyung.
(Permainan: Kepada Sifar)
(Episod 27)
Ikut saya.
Tuan.
Kenapa? Adakah ini orangnya?
Ya.
Awak masih muda lagi.
Berani awak buat bom? Kang Jae.
- Ya, tuan? - Pastikan beri pengajaran padanya.
Lelaki tidak guna.
Adakah awak tahu apa itu bom?
Mari saya lihat kad pengenalan awak.
Tiada.
Apa alamat awak?
Nombor pendaftaran penduduk?
Di mana makanan?
Di penjara ada makanan.
Mari saya lihat tangan awak.
Tae Pyung, tidak mengapa.
Bukan salah awak yang kita tidak dapat tangkap dia.
Encik Lee Jun Hee ada di sini.
Dia mahu berjumpa awak.
Pergilah berjumpa dia.
Bong Soo, boleh awak bawa dia ke sini?
Helo.
Encik Lee?
Ye Ji.
Apa yang berlaku?
Kenapa?
Apa ini?
Saya minta maaf.
Kenapa awak seorang diri?
Encik Lee tiada di sini.
- Apa? - Saya sudah cari di semua tempat.
Di tandas pun tiada. Saya rasa dia tiada di sini.
Telefon tidak boleh dihubungi tadi, tapi, sekarang sudah dimatikan.
Ke mana dia pergi pada waktu begini?
Saya tidak pasti. Saya sudah suruh dia duduk di sini.
Mesti ada panggilan kecemasan.
(Wartawan Harian Hana, Lee Jun Hee)
Kenapa?
Saya tidak dapat lihat...
kematian dia.
Apa...
maksud awak?
Sebenarnya,
sejak saya sedarkan diri,
saya tidak dapat melihat...
- kematian awak semua. - Apa?
Dan, punca jadi begitu adalah kerana...
saya bertanggungjawab bagi kematian awak semua.
Saya ingat awak sudah lihat kematian kami.
Saya juga tidak pasti.
Tapi, saya rasa penyebab kematian awak semua sudah bertukar.
Jo Hyun Woo beritahu saya...
yang semua orang akan mati kerana saya.
Dia cakap, saya akan tinggal seorang diri.
Saya rasa dia buat begini kerana saya pernah cuba bunuh dia.
Bagaimana pula dengan kematian Joon Young?
Saya tidak pernah melihatnya.
Awak tidak pernah melihatnya?
Adakah awak tahu tentang ini?
Ya.
Saya takut Hyun Woo...
akan dapat tahu tentang perkara ini.
Dia juga tahu...
yang pembunuhan boleh bertukar.
Sebab itulah pengeboman majlis...
boleh berbeza dari apa yang saya pernah lihat.
- Semua ini salah saya. - Kita perlu cuba yang terbaik.
Jika awak tiada,
kami tidak tahu majlis itu akan diadakan.
Tapi, seperti yang awak cakap, majlis itu memang ada.
Bom yang meletup semasa kematian Encik Lee...
ada di tangan Hyun woo sekarang ini.
Jika kita usaha untuk halang perkara ini, kita pasti akan berjaya.
Tapi, sebelum itu, kita perlu tangkap Hyun Woo.
Saya ada berita buruk.
Bukan satu bom sahaja.
- Tapi, dua. - Apa?
Baiklah. Selamat tinggal.
Adakah awak ingat Oh Ye Ji, pelatih itu?
Panggilan terakhir Hyun Woo adalah bersamanya.
Telefon dia.
Saya akan telefon.
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Telefon dia dimatikan.
Berapa kali saya perlu beritahu?
Saya tidak jual apa-apa.
Hei! Kami jumpa emel menunjukkan awak jual dua bom.
Awak masih mahu berpura-pura tidak tahu?
Saya betul-betul tidak tahu apa yang awak cakapkan ini.
Awak ingat saya akan takut...
jika awak semua masuk?
Semua orang di dalam bilik ini akan mati...
kerana bom yang awak hasilkan.
Tidak guna.
Itu bukan urusan saya.
Apa?
Bukan urusan awak?
Hei, pastikan awak letak dia...
betul-betul di hadapan bom semasa majlis itu nanti.
Pastikan badan dia berkecai-kecai...
kerana bom yang dia hasilkan itu.
Saya...
akan lihat bagaimana...
awak mati, faham?
Sebaik sahaja jam berdetik, awak takkan dapat hentikannya.
Mengarut. Bom begitu tidak wujud.
Bom yang saya hasilkan begitu.
Jelaskan lagi.
Kami pasang sesuatu yang halang bom daripada menanggalkan fius.
Selalunya orang bezakan warna wayar.
Tapi, seperti yang awak lihat, warna saya semuanya hitam.
Awak tidak boleh bezakan mereka. Ini adalah cara saya.
Apa pun, saya sendiri tidak tahu...
- yang mana satu yang betul. - Tapi,
bukankah kita boleh menanggalkan fius itu...
jika kita boleh membukanya?
Ianya takkan mudah.
Ada dua peletup.
Jika dia tahu apa sedang berlaku, dia boleh letupkannya,
dan tiada apa yang awak boleh buat.
Maksud awak, dia boleh letupkannya dari jauh?
Secara ringkasnya,
jika dia tekan alat kawalan jauh, bom itu akan meletup.
Maksudnya, dia boleh letupkan di mana sahaja dia mahu,
walaupun jika masih ada masa pada bom itu?
Kalau awak potong wayar yang salah, bom akan meletup.
Jika awak tekan alat peletup, ia juga akan meletup.
Jadi, tiada jalan untuk membukanya?
Awak perlu masukkan kod buka kunci.
Tapi, dia takkan beritahu awak, bukan?
Orang takkan mati dengan mudah, bukan?
Saya berharap...
yang awak akan takut sedikit.
Awak tahu perkara ini akan berlaku kepada awak?
Adakah Kim Tae Pyung beritahu awak?
Kenapa?
Awak takut?
Saya?
- Kenapa pula? - Awak membeli bom...
kerana awak mahu bunuh ramai orang.
Bagaimana awak boleh tidak takut?
Jika tidak, awak sama sahaja seperti Kim Hyung Soo.
- Tutup mulut awak. - Belum terlambat lagi.
- Lepaskan dia. - Jika awak mahu bunuh orang,
bunuh sahaja saya.
Saya yang telah seksa awak.
Tolong...
jangan cederakan orang lain. Bunuh sahaja saya.
Awak jadi baik hati sejak awak hampir mati dalam kemalangan.
Saya jijik melihat awak berpura-pura menjadi orang baik.
Awak patut terus bersikap seperti dulu.
Kutuk saya, ejek saya dan seksa saya.
Saya minta maaf.
Saya minta maaf, Hyun Woo.
Jangan panggil saya begitu.
Budak lelaki itu sudah lama mati kerana awak.
(Saya mahu beli dua bom, cukup kuat untuk meletupkan sebuah bangunan.)
("Pembunuh Tengah Malam yang sebenar telah ditangkap selepas 20 tahun.")
(Leftenan Han Dong Woo yang tangkap penjahat itu akan dinaik pangkat.)
(Majlis akan diadakan pada dua hari bulan di auditorium.)
Semua orang akan mati kerana awak,
dan awak akan tinggal seorang diri.
("Pembunuh Tengah Malam yang sebenar telah ditangkap selepas 20 tahun.")
(Bukti Lima, Bukti Enam)
(Leftenan Han Dong Woo yang tangkap penjahat itu akan dinaik pangkat.)
(Majlis akan diadakan pada dua hari bulan di auditorium.)
Sudah lewat malam. Awak tidak tidur lagi?
Pergilah tidur sekarang.
Saya mahu berjaga hingga lewat sedikit.
- Awak risau? - Saya rasa risau kerana awak...
sahaja tiada di dalam auditorium.
Walaupun kita lakukan persediaan dengan teliti,
saya tidak tahu apa akan berlaku pada awak.
Jangan risau.
Saya...
akan terus ada dengan awak.
Betapa bagusnya...
jika saya percayakan awak sejak dari mula lagi.
Tapi, awak ingin tahu?
Semua orang percaya awak sekarang.
Saya pasti kita boleh lakukannya dengan baik.
Terima kasih.
Helo?
Siapa itu?
Tiada siapa bercakap?
Adakah awak bersama dia?
Pura-pura ianya bukan saya.
Dengan itu, awak boleh selamatkan Lee Jun Hee.
Ya. Cakaplah.
Ibu Jo Hyun Woo. Jangan tidur lewat.
Cepat masuk bilik, ya?
Awak ada di mana?
Adakah awak yang menculik..
Encik Lee Jun Hee dan Cik Oh Ye Ji?
Ya.
Mari kita berjumpa esok.
Jika awak mahu lee Jun Hee hidup,
jangan beritahu sesiapa.
Lebih baik awak datang seorang diri.
Saya hanya mahu periksa sesuatu.
Bolehkah awak...
benarkan saya berjumpa awak?
Baiklah.
Saya akan...
mesej awak tempatnya.
- Ya, Joon Young. - Ini saya.
Saya akan mesej awak satu nombor.
Cari lokasi itu untuk saya.
(Ahad, 3 November 2019)
(Jika diari ini dijumpai...)
Jika diari ini dijumpai,
itu bermakna...
mungkin saya sudah mati.
Saya tidak tahu siapa yang akan jumpa diari ini,
tapi, tolong berikan diari ini...
kepada Kim Tae Pyung.
Joon Young.
Ada sesuatu berlaku. Saya perlu pergi kerja sekarang.
Jumpa nanti.
Awak pasti ini lokasi nombor yang saya hantar semalam?
Ya. Semasa saya periksanya, ianya dari telefon berbayar.
Tapi, siapa yang telefon awak?
Tiada apa. Bagaimana dengan nombor kereta Hyun Woo?
Bong Soo masih menyiasat di pusat.
Tentang telefon bimbit Hyun Woo.
Ianya telefon prabayar.
Untuk mengelak dari dijejaki,
dia hidupkannya hanya apabila membuat panggilan.
Cari semua isyarat telefonnya.
Senaraikan lokasinya supaya saya boleh lihat di pejabat.
Baiklah.
- Siapa itu? - Joon Young.
Dia masuk kerja lambat. Dia perlu berjumpa seseorang.
Jumpa awak di Joongang-ro pada pukul 10 pagi.
(Kompleks D)
Helo?
Ini saya.
Di mana awak?
Ada kesesakan lalu lintas.
- Saya mungkin akan lewat. - Apa yang awak mahu periksa?
Semalam, awak cakap...
awak mahu berjumpa saya dan periksa sesuatu.
Saya masih...
tidak faham...
kenapa saya akan bunuh awak.
Selamat pagi.
- Hei, awak sudah sampai. - Hai. Ini kopi awak.
- Terima kasih. - Sama-sama.
Di mana Joon Young?
Kenapa awak tanya kami?
- Apa? - Saya dengar...
awak berdua tinggal bersama.
Bukankah awak datang bersama?
Dia perlu lakukan sesuatu, jadi, dia pergi dahulu.
Dia cakap dia akan lewat kerana perlu jumpa seseorang.
- Perlu jumpa seseorang? - Ya.
- Awak tahu siapa orang itu? - Saya tidak pasti.
Telefonlah dia.
Baiklah.
Nombor yang anda dail tiada dalam perkhidmatan.
Kenapa? Tidak dapat hubungi dia?
Dia sedang bercakap di telefon.
Ibu Jo Hyun Woo...
telefon lewat malam tadi.
Mungkin dia berjumpanya.
Boleh saya periksa?
Awak ada nombor dia?
Ya, saya ada tulis di sini.
Sekejap.
Sila ikut sini.
- Sila duduk di sini. - Dia sudah sampai.
Dia datang untuk jumpa Joon Young.
Adakah awak...
datang sini selepas bercakap dengan Joon Young malam tadi?
Tidak,
saya datang untuk berikan ini kepada dia.
Tae Pyung!
Awak tahu awak boleh menukar sesuatu, tapi, bukan pembunuhan.
Awak boleh menukar ramalan itu.
Jadi, kenapa awak mahu bunuh seseorang?
Bom akan diletupkan pada hari majlis itu diadakan.
Tapi...
saya jadi hilang akal memikirkan...
yang awak akan berada di situ.
Awak di mana? Saya akan pergi berjumpa awak.
Saya akan pergi ke sana,
jadi, lepaskan Encik Lee dan Cik Oh.
Kenapa pula?
Semua ini bermula kerana ayah saya.
Saya sedar tentang itu selepas tahu bagaimana Encik Jo Pil difitnah.
Jika ayah saya tidak menuduh dia sebagai penjahat,
perkara ini takkan berlaku.
Jadi...
lepaskan Encik Lee dan Cik Oh. Tolonglah.
Hyun Woo.
Kenapa awak buat sehingga begitu?
Adakah kerana Tae Pyung?
Jangan salah faham.
Saya ikhlas mahu meminta maaf.
Joon Young!
Kenapa awak cuba menyelamatkan...
perempuan yang baru sekali awak berjumpa?
- Adakah kerana Seo Joon Young? - Apa sebenarnya yang awak mahu?
- Bagaimana jika ia Seo Joon Young? - Jangan berani sentuh dia.
Saya akan bunuh awak.
Apa yang awak mahu?
Apa?
Saya akan bunuh untuk melindungi.
Sebab itulah awak akan mati.
Adakah orang yang awak mahu lindungi...
adalah Seo Joon Young?
Adakah saya akan bunuh dia?
Giliran awak untuk jawab soalan saya.
Adakah kematian saya bertukar?
Adakah awak nampak yang saya takkan bunuh Seo Joon Young?
Beritahu saya dulu.
Bagaimana kematian Seo Joon Young bertukar?
Lihat ini sekali lagi.
Sudah bertukar, bukan?
Cakap. Beritahu saya yang kematian Seo Joon Young sudah bertukar!
Apa yang berlaku? Awak tidak jawab telefon.
Saya sangat risau.
Saya akan balik sebaik sahaja saya selesaikan sesuatu.
Mari pergi.
Siapa yang telefon?
Apa yang awak takut hingga awak berlari ke sini?
Kenapa awak bersembunyi seperti seorang pengecut?
Awak tidak tahu bagaimana dia mati, bukan?
Awak tidak boleh lihat kematian dia.
- Begitu, bukan? - Jangan buat kesimpulan.
Tidak. Itu hakikatnya.
Tapi, awak buat kecoh...
dengan kata saya akan bunuh dia?
Adakah awak akan bunuh dia atau biarkan dia hidup...
mengikut apa yang saya kata?
Jangan buat seperti hidup awak sudah musnah kerana ramalan saya.
Saya juga...
menjalani kehidupan penuh sengsara selepas melihat kematian awak.
(Episod 28)
Saya minta maaf...
saya tipu.
Bagaimana jika sesuatu berlaku?
Apa yang akan awak lakukan?
Jika saya boleh selamatkan orang seperti itu,
saya lebih suka untuk berbuat begitu.
- Joon Young - Terlalu ramai yang telah mati.
Kita tidak boleh kehilangan lebih ramai orang lagi.
Bukannya saya tidak faham. Tapi...
Dia kata dia tidak faham...
kenapa akhirnya dia akan bunuh saya.
Tidak akan ada cara...
dia boleh bunuh saya.
Bagaimana awak boleh begitu pasti?
Dia telah menunggu awak selama sejam sebelum awak sampai di sana.
Kemudian dia perhatikan awak semasa awak bercakap dengan dia.
Jo Hyun Woo sudah tahu...
yang saya tidak boleh nampak kematian awak.
Tunggu.
Saya ada soalan.
Awak kata awak tidak boleh nampak kematian Joon Young.
Jadi bagaimana awak tahu yang Jo Hyun Woo akan...
bunuh dia?
Ada sesuatu yang dia katakan sebelum dia mati.
Saya hanya dapat tahu selepas berjumpa dengan dia sekali lagi.
Sebelum itu,
saya hanya ingat...
kesan terbakar di wajahnya dan sumpahan...
yang dia ucapkan di telinga saya.
Cuba kehilangan seseorang yang awak anggap sangat berharga.
Kemudian awak akan tahu.
Awak takkan jumpa...
Seo Joon Young.
Saya terlupa yang dia ada sebut nama awak.
Sebelum itu,
saya tidak tahu tentang siapa yang dia katakan.
Sebab itu saya tinggal jauh dari ibu bapa saya.
Saya pilih untuk bersendirian kerana saya takut...
seseorang akan mati disebabkan oleh saya.
Dalam kematian dia,
dia telah menjadikan saya tebusan dia atas sebuah bangunan.
Dan awak semua tiada di situ.
Di atas bangunan itu,
ada detektif yang lain dan ibu Hyun Woo.
Apa pun,
bagaimana awak kenal ibu dia?
Saya jumpa dia di balai polis.
Dia kata dia datang untuk berjumpa awak.
Helo.
Encik Kim Tae Pyung?
Adakah itu awak?
Ya.
Saya ada sesuatu untuk diberikan kepada awak.
Saya jumpa ini ketika mengemas.
Ini ialah diari anak saya.
Dia tulis sesuatu yang serupa seperti wasiat.
Dia mahu awak...
untuk simpan ini.
Bagaimana awak berdua kenal satu sama lain?
Adakah awak berdua berkawan?
Awak sudah baca ini?
Ya, saya sudah baca.
Dia ada cakap tentang berada dalam kesakitan...
selepas mengetahui kematiannya?
Ya.
Dia kata seseorang telah beritahu tentang cara dia mati.
Orang itu adalah saya.
Apa?
Saya tidak tahu...
kenapa dia mahu saya simpan ini.
Tapi saya adalah...
orang yang bertanggungjawab untuk letupan kereta itu.
Saya minta maaf.
Jadi mungkin itu sebab kenapa...
dia mahu awak simpan ini.
Awak akan faham apa saya katakan selepas awak baca ini.
(Oktober 9, 2016, Ahad)
Angin sejuk.
Hujan sudah turun selama beberapa hari,
jadi langit sangat cerah.
Tiba-tiba, saya teringat...
akan ramalan lelaki itu daripada 20 tahun yang lepas.
Saya tertanya-tanya kenapa saya teringat.
Ia seperti dewa telah menghantar dia kepada saya...
supaya saya malu dengan dosa saya.
Ada hari,
saya teringat akan kata-kata lelaki itu...
dan cuba untuk hidup dalam kehidupan yang betul.
Pada hari lain,
saya teringatkan kata-kata lelaki itu...
dan rasa takut.
Seperti yang dia ramalkan,
adakah akhirnya saya akan mati...
di depan polis?
Bila saya jumpa dia sekali lagi,
saya ingat jantung saya sudah berhenti berdegup.
Ia rasa seperti kematian saya, yang saya cuba untuk larikan diri,
ada depan mata saya.
Saya rasa sangat takut.
20 tahun lepas dan juga sekarang,
saya boleh nampak kematian awak.
Ia rasa seperti...
dewa sedang beritahu saya yang saya telah melalui...
jalan yang salah...
dan mahu saya untuk kembali.
Tapi kenapa saya tidak boleh...
buat begitu?
Kenapa saya sentiasa melalui jalan yang salah?
Saya tidak mahu kehilangan awak.
Ia mungkin sukar untuk dipercayai, tapi saya tidak pernah terfikir...
tentang mahu membunuh awak.
Malah,
saya ingat saya akan bunuh diri di depan awak.
Mungkin,
saya hanya mahu difahami.
Saya tidak pernah merasai...
ikatan seperti itu sebelum ini.
Inilah cara saya akan mati.
Saya telah menjalani...
kehidupan yang menyedihkan.
Ingat itu.
(Kenapa kami?)
(Hantar)
(E-mel anda sudah dihantar.)
Sementara itu,
saya telah disoal siasat beberapa kali mengenai letupan kereta itu.
Di antara kedua-dua rumah ini...
- Baiklah. - Dia telah tanya...
tentang letupan di Takungan Gichang.
- "Takungan Gichang"? - Ya.
Adakah itu betul?
Joon Young dan pasukannya...
sibuk mencari Jo Hyun Woo.
Beberapa hari telah berlalu,
tapi Hyun Woo tidak pernah periksa e-mel saya.
Kami temui keretanya.
Tetapi Encik Lee dan Cik Oh tidak ditemui.
Hei.
Kami jumpa keretanya,
tapi saya rasa dia telah lupuskannya.
Saya rasa ia telah diletakkan di sini agak lama.
Kita akan panggil kereta tarik dan periksa.
Telefonnya telah dimatikan.
- Baiklah. - Dia tiada dalam talian.
Seperti itu,
Hyun Woo hilang.
Kemudian tiga hari sebelum majlis,
saya sedang berjalan di koridor.
Ketika itu saya sedar...
yang ini adalah tempat mereka akan mati.
Baiklah.
Berikan saya masa. Saya hampir sampai.
Adakah saya mampu mengubah...
kematian mereka,
takdir mereka?
(Tahniah di atas kenaikan pangkat awak)
Tae Pyung.
Tae Pyung?
Awak tidak apa-apa?
Ya.
Secara jujurnya,
ia menakutkan saya mengetahui yang majlis itu...
sudah hampir.
Saya tidak tahu kenapa awak tidak boleh lihat kematian kami lagi,
tapi saya tidak rasa ia salah awak.
Saya setuju.
Dan kami di sini untuk awak.
Niat awak untuk membunuh seorang lelaki ialah satu jenayah.
Tapi kalau awak sanggup membahayakan nyawa awak untuk kami,
kali ini, kami akan cuba untuk kekal hidup untuk lindungi awak.
Jangan risau.
Dia betul.
Jangan biarkan ini menjatuhkan awak.
Jika kita bekerjasama,
kita mampu menghentikan Jo Hyun Woo.
Saya akan...
cuba yang terbaik untuk mengingati kematian awak semua...
untuk bantu awak menghentikan Jo Hyun Woo.
Saya tidak tahu yang perkataan "kita",
boleh berikan saya begitu banyak kekuatan.
Terima kasih.
Mari bertahan daripada ini tidak kira apa sekalipun.
Ya.
Peristiwa seperti ini...
sesuai untuk bergambar secara beramai-ramai.
Peristiwa di mana kita bersatu. Bagaimana dengan itu?
Mari ambil gambar. Tolonglah?
Mari sini.
Awak tidak pernah bergambar, bukan?
Mari sini.
- Baiklah. - Masuk sini.
Baiklah.
Dalam satu, dua, tiga.
Masa telah ditetapkan.
- Dalam satu, dua, tiga. - Cepatlah.
(Tahniah di atas kenaikan pangkat awak)
(Batu Nisan Leftenan Seo Dong Chul)
Dong Chul.
Saya telah berjanji untuk melawat awak selalu.
Akhirnya saya melawat awak sekarang.
Oh Tuhan, saya telah menjalani kehidupan yang sibuk untuk sia-sia.
(Mati ketika bertugas di Seoul)
Adakah semuanya lebih baik di atas sana?
Saya sepatutnya tangkap lelaki yang betul.
Lelaki tidak guna itu...
telah membunuh 12 lagi perempuan.
(Rambut Jo Pil Doo)
(Balai Polis Joongang Seoul)
Jika saya tidak mengada-adakan bukti,
ini mungkin tidak akan berlaku.
(Batu Nisan Leftenan Seo Dong Chul)
Saya minta maaf.
Ia mesti telah menyakiti awak...
kerana meninggalkan anak perempuan awak berseorangan begitu.
Saya minta maaf, Dong Chul.
Saya minta maaf.
Encik,
berapa kali perlu saya ulang?
Jika awak batalkannya, awak akan kehilangan duit.
Lihat. Saya sedang cuba untuk dapatkan duit saya sendiri.
Kenapa awak sentiasa cuba untuk pujuk saya berhenti?
Ia kerana awak telah simpan banyak duit.
Apabila akaun simpanan ini matang,
awak boleh gunakan duit itu...
untuk perkahwinan awak.
Saya mungkin akan mati esok.
Saya tidak ada masa untuk berkahwin.
Jika awak berasa terdesak,
awak boleh carikan dia berdekatan dengan awak.
Itu akan jadi bagus.
Saya tidak ada masa untuk pertengkaran ini.
Batalkannya. Dan pindahkan 15,000 dolar ke akaun ini.
Dan berikan saya 5,000 dolar dalam bentuk tunai sekarang.
Helo, saya pegawai polis.
Saya hanya perlu tanya beberapa perkara.
Jika saya mati ketika bertugas,
berapa banyak keluarga si mati akan dapat untuk pencen saya?
Betulkah?
Tidak, saya cuma ingin tahu. Betul.
Baiklah. Saya faham.
- Terima kasih. Salam sejahtera. - Ini dia.
Sila datang lagi.
- Hei. - Hei.
- Baiklah. - Baiklah.
(Bank Myeongseong)
Apa semua itu?
Saya ingat awak mahu luangkan hari ini bersama teman wanita awak.
Saya keluarkan duit ini supaya kita dapat belanjakannya bersama.
Betulkah?
Pergi jika begitu.
Baiklah.
Awak mahu pergi arah sini?
Arah sana.
- Pergi. - Selamat tinggal.
Saya akan pergi arah lain.
Bagaimana dengan yang ini?
Sebenarnya,
Saya tidak mahu kereta seperti ini.
Baiklah...
Apakah anggaran harga awak?
Saya ada duit.
Boleh awak tunjukkan kepada saya kereta laju...
dan mahal? Serius.
Awak tahu, kereta yang boleh pergi laju bila awak pijak ia.
Dan bumbung kereta boleh dibuka.
Oh Tuhan.
Bagaimana dengan yang ini?
Oh Tuhan.
Apa?
Kenapa awak ada di sini?
Awak rasa kenapa?
Saya datang sini untuk sewa kereta,
jadi saya boleh naik bersama teman wanita saya.
Pijak ia, Kang Jae!
Kita ada di dalam kereta yang paling laju di sini!
Ya!
Laju lagi, Kang Jae!
Mari pergi!
Berikan lesen awak.
- Saya minta maaf. - Saya minta maaf.
Oh Tuhan,
awak adalah detektif.
Saya hanya berangan untuk bawa kereta laju seperti ini.
Saya betul-betul mahu lakukannya sebelum saya mati.
Tapi ini sangat menyeronokkan.
- Awak mahu naik? - Tolong diam.
- Ia sangat menyeronokkan. - Saya minta maaf.
- Mari pergi.
Hei, sayang.
Awak tidak jawab panggilan saya. Awak di mana?
Saya tidak boleh lakukannya, sayang.
- Apa? - Sebenarnya,
daripada membiarkan badan saya berkecai disebabkan serangan bom,
saya lebih rela berhenti kerja...
dan tinggal di pergunungan.
Jika orang lain tanya,
cakap saja pada mereka saya sudah mati.
Awak banyak minum kebelakangan ini.
Awak sudah hilang akal?
Di mana awak? Di mana awak sekarang?
Ji Yeon, saya cintakan awak.
("Sarjan Ji Su Hyun Terima Penghargaan untuk Kecemerlangan")
Saya rasa semua orang keluar untuk makan tengah hari.
Ya.
Awak tidak keluar makan tengah hari?
Saya kenyang.
Awak sedang buat apa?
Awak rasa saya sedang buat apa? Saya sedang bekerja.
Joon Young beritahu saya.
Saya dengar awak boleh mati esok.
Itu tidak akan berlaku.
Itu saja...
yang awak akan beritahu saya?
Apa?
Awak mahu saya cakap apa?
Su Hyun.
Adakah awak menangis?
Tidak.
Su Hyun.
Saya masih akan jumpa awak.
Jangan risau.
Awak sedang buat apa?
Saya sedang tengok gambar.
Gambar yang kita ambil di dalam auditorium.
Adakah awak begitu menyukainya?
Saya tidak akan kata begitu.
Ini adalah gambar pertama saya bersama orang lain.
Ia nampak seperti sukar untuk percaya.
Saya juga takut yang mungkin saya akan keseorangan nanti.
Saya pasti awak tidak boleh berfikir sekarang.
Mari sini.
Apa? Kenapa?
Ada apa ini?
- Tutup mata awak. - Apa?
Jangan buka mata awak.
Berapa jauh kita mahu pergi?
Baiklah. Kita akan duduk.
- Saya perlu duduk? - Ya.
- Baiklah. Duduk di sini. - Di mana?
- Saya hanya perlu duduk? - Ya.
Jangan buka mata awak.
Apa ini?
Baiklah. Buka mata awak sekarang.
Bagaimana?
Awak kata awak tidak pernah menonton wayang,
jadi saya buatkan satu untuk awak.
Awak sediakan ini semua sendiri?
Saya pilih cerita ini hanya untuk awak, Tae Pyung.
Tidakkah awak rasa terharu?
Saya akan buat ini setiap hari untuk awak.
(Dihasilkan oleh Korea Colors, Diterbitkan oleh Kim Young Soo)
Awak tidak dibenarkan menggunakan telefon...
sepanjang cerita ini ditayangkan.
Biar saya periksa sekali saja.
(Tiada subjek: Saya masih tidak pasti jika saya mahu bunuh awak.)
Jo Hyun Woo mengirimkan e-mel.
Saya masih tidak pasti...
jika saya mahu bunuh awak.
Dia mungkin sangka awak yang...
menghantar e-mel yang saya buat.
Minta dia untuk jumpa saya.
Apa?
Kita mungkin boleh menangkap dia...
sebelum majlis itu.
Tidak.
Saya tidak boleh biarkan awak jumpa dia bersendirian.
Saya hanya akan cakap yang saya pergi ke sana bersendirian.
Saya boleh pergi bersama pasukan saya...
dan beberapa orang sandaran.
Tetap tidak boleh.
Ini adalah peluang terakhir kita.
Jika kita terlepas peluang ini,
kita mungkin akan akan kehilangan ramai orang.
Bagaimana dengan awak?
Awak suruh saya untuk...
mempertaruhkan nyawa awak.
Tidak.
Tidak akan berlaku.
Arah sini, sila.
Saya sudah hubungi mereka.
- Joon Young. - Saya minta maaf.
Saya tidak ada cara lain untuk memujuk awak.
Joon Young beritahu saya yang awak...
dapat e-mel daripada Hyun Woo.
Saya juga membantah untuk menggunakan Joon Young...
sebagai umpan.
Ya, saya juga.
Saya juga membantah.
Jadi awak mahu lepaskan peluang ini begini?
Saya tidak pasti jika saya dibenarkan untuk berkata begini,
tapi saya rasa Detektif Seo betul.
Apa?
Kita tidak ada banyak masa.
Ia agak sukar untuk kita menjejaki dia kerana dia menghantar e-mel...
menggunakan alamat IP luar negara.
Helo?
Jika Kim Tae Pyung di sebelah awak, beritahu saja saya.
Tidak, saya berseorangan.
- Bong Soo, di sini. - Ya.
Saya telefon awak hanya untuk kepastian.
Saya baru baca e-mel awak.
Jadi itu ialah awak.
Ya.
Saya tidak fikir yang awak akan hubungi saya.
Mari berjumpa dan berbincang.
Baiklah.
Datang ke dataran di Joongang-ro,
tempat kita berjumpa sebelum ini.
Kali ini,
lebih baik awak datang seorang.
Baiklah.
Saya akan jumpa awak esok.
Lokasi dia berdekatan dengan Jugyo-dong.
Jugyo-dong ialah pekan yang dipenuhi dengan kilang.
Ia tidak mudah untuk mencari dia.
Jika dia dapat tahu yang kita sedang cari dia,
kita tidak akan ada peluang untuk tangkap dia esok.
Joon Young!
Saya minta maaf saya mulakan semua ini,
tapi tolong percaya saya untuk kali ini saja.
Jika sesuatu nampak bahaya, saya akan pergi segera.
Joon Young.
Saya tidak mahu awak lakukan ini!
Awak akan berada di dataran itu juga.
Dan akan ada orang lain di sana yang akan melindungi saya.
Ini saja jalan untuk kita hidup.
Saya cintakan awak.
Tidak mengapa.
Tiada apa yang buruk akan berlaku.
Dan janji dengan saya satu perkara.
Yang awak tidak akan tinggalkan...
dataran itu walau apa pun terjadi.
Baiklah.
Walau apa pun dia katakan untuk menarik perhatian awak,
awak tidak boleh bertindak.
Baiklah.
- Di mana awak? - Masuk ke pintu masuk Kompleks C.
Adakah awak risau yang saya mungkin tidak datang seorang?
Patutkah saya mencurigai awak?
Tidak.
Joon Young.
Joon Young, berhenti.
Situasi mungkin akan jadi bahaya jika awak dengar kata-kata dia.
Berhenti.
Joon Young.
Saya sudah masuk.
Belok ke kiri.
Kiri?
Awak akan nampak tandas di situ.
Masuk ke dalam.
Ke dalam tandas?
Saya ada di depan tandas.
Di situ ada bilik utiliti di sebelah tandas wanita.
Masuk ke dalam bilik itu.
Awak di mana?
Awak akan nampak pintu lain di depan awak.
Keluar melalui pintu itu.
(Waktu Bilik Utiliti: Dibuka antara 8 pagi hingga 11 malam)
Saya baru saja keluar.
Awak akan nampak teksi di situ.
Masuk ke dalam teksi.
Pemandu itu akan bawa awak ke destinasi.
Joon Young!
Kita sudah hilang dia.
Ya, kami tidak jangka dia akan ada teksi di sini.
- Saya akan cari dia. Ikut saya - Cepat.
- Saya akan jejak lokasi dia. - Lari.
Naik ke tingkat dua bangunan di sebelah kanan awak.
Tingkat dua?
Sekarang awak betul-betul berseorangan.
Bangunan ini.
(Balai Polis Joongang Seoul, Sekolah Rendah Sangim)
(Pemulihan kegembiraan, rakyat gembira)
(Permainan: Kepada Sifar)
Saya tidak bunuh dia. Awak yang bunuh.
Buat pilihan awak.
Adakah mereka semua atau Seo Joon Young?
Jawapan saya tetap sama seperti sebelum ini.
Awak akan tahu bila awak hilang seseorang yang awak sangat sayang.
Awak tidak akan jumpa Seo Joon Young.